Erdhi nga larg dhe zgjodhi FitActive: kjo është historia e Benit

Pothuajse nuk kishte mbetur më kohë,

Ben shikoi jashtë nga anija e tij e vogël dhe topolake, dhe një drithërimë vezulluese

i përshkoi të gjithë trupin e vogël deri te tufa e tij e flokëve,

dhe nuk mund ta përmbante një tingull të çuditshëm nga emocionet.

Ben ishte ndryshe nga miqtë e tij,

kureshtja e tij për të zbuluar çfarë kishte përtej Pirulo-s,

planetit të tij, tani e bënte të ndihej

sikur shtëpia e tij ishte bërë paksa tepër e vogël.

Planeti i tij nuk e emociononte më

sepse banorët e tij,

tepër të zënë duke shpikur pajisje super-teknologjike,

nuk kishin më kohë për të.

Ben po kërkonte diçka...

dhe megjithëse nuk e dinte saktësisht çfarë ishte, në kokën e tij të vogël ishte i sigurt se diku atje jashtë,

diku mes qiellit dhe yjeve, me siguri do të gjente atë që i mungonte,

atë pjesëz të vogël që do ta bënte të ndihej përsëri “i plotë”—i kompletuar dhe i lumtur!

Më në fund, një ditë, kërkimet e tij e çuan te një zbulim i madh.

Ai kuptoi se pikërisht aty, në planetin Tokë, me siguri do ta rizbulonte atë magji,

atë ndjesi të veçantë që i bën të gjithë të ndihen vërtet të gjallë dhe autentikë.

Pothuajse nuk kishte mbetur më asnjë distancë për të përshkuar. Ben nuk e dinte çfarë ta priste dhe planeti i tij tashmë ishte 17 milionë vite-dritë larg.

Një çizme gjigante bëhej gjithnjë e më e madhe para syve të tij kureshtarë.

Ja ku ishte—më në fund kishte mbërritur! Shtypi një buton të madh dhe një derë e vogël u hap para tij drejt një bote të re e fantastike.

Pak i trullosur dhe i hutuar, Ben nisi të ecte nëpër rrugë dhe, për habinë e tij të madhe, më në fund hasi qenie të gjalla.

Me zemrën dhe sytë plot habi, ai u përball vetëm me vështrime të ftohta, mosbesuese dhe të painteresuara.

Takoi gjithnjë e më shumë prej tyre. Të gjithë kishin shprehje të largëta, me sytë të fiksuar te një pajisje e vogël që e kontrollonin me mjeshtëri me gishta.

Ben filloi të mendonte se ndoshta Pirulo nuk ishte edhe aq keq dhe u ndie pak i vetmuar.

Kishte udhëtuar shumë larg dhe ishte larg familjes dhe miqve të tij, por mbi të gjitha po kërkonte diçka që thjesht nuk po arrinte ta gjente.

Papritur, pikërisht kur shpresat po i shuheshin, filloi të dëgjonte muzikë në largësi. Muzikë që i bënte tufën e flokëve të dridhej, një ritëm ngjitës dhe i parezistueshëm që nuk mund të mos e ndiqte.

Sytë e tij të mëdhenj blu u hapën fort, më në fund të mbushur me dritë dhe të shkëlqyer nga ëndrrat, ndërsa goja iu hap në një buzëqeshje të madhe.

Nuk mund ta besonte. Pa e kuptuar, kishte arritur në vendin që kishte imagjinuar për kaq gjatë dhe aty me siguri do të gjente atë që dëshironte.

Ato fjalë i zhdukën çdo dyshim. Vetëm leximi i tyre ia mbushi zemrën me gëzim: FitActive, fitness për të gjithë.

Pikërisht—për të gjithë! Pra, kjo do të thoshte edhe për të. Nuk ishte njeri, nuk ishte aq i gjatë sa njerëzit, nuk kishte flokë në kokë, nuk ishte mashkull apo femër, nuk ishte i madh por as i vogël, nuk ishte i bardhë, nuk ishte i zi—ishte thjesht Ben!

Përpara asaj strukture të mrekullueshme qëndronte një burrë. As ai nuk kishte shumë flokë në kokë, por ishte miqësor dhe buzëqeshte.

Edhe sytë i buzëqeshnin ndërsa tha me zë të lartë: “Ne nuk premtojmë bark me gjashtë muskuj apo trup perfekt. Ne i dhurojmë një buzëqeshje kujtdo që vjen; i dhurojmë një orë lumturi.”

Kjo ishte ajo që Ben kishte kërkuar! Zemra iu mbush deri në shpërthim nga gëzimi.